Terapia integracji sensorycznej (SI) przyjmuje formę ukierunkowanej zabawy, w której dziecko chętnie uczestniczy i ma poczucie współtworzenia zajęć wraz z terapeutą. Podczas sesji nie uczy się dzieci konkretnych umiejętności w sposób bezpośredni. Głównym celem terapii jest poprawa integracji bodźców zmysłowych przetwarzanych przez układ nerwowy.

Terapeuta, pracując metodą SI, stymuluje zmysły dziecka i wspiera rozwój takich obszarów jak motoryka mała i duża oraz koordynacja wzrokowo-ruchowa. Podczas aktywności ruchowej, kontrolowanej przez specjalistę, dziecko otrzymuje odpowiednio dobrane bodźce sensoryczne. Ich zadaniem jest poprawa integracji informacji napływających zarówno z otoczenia, jak i z własnego ciała dziecka.

W zależności od potrzeb, terapeuta stosuje odpowiednie techniki – może ograniczać, wyhamowywać lub eliminować nadmierne bodźce w przypadku nadwrażliwości sensorycznej bądź dostarczać intensywne bodźce w sytuacjach podwrażliwości systemów zmysłowych.

Terapia nie opiera się na stałym schemacie ćwiczeń, lecz na nieustannej obserwacji dziecka oraz elastycznym doborze i modyfikacji zadań. Celem jest stymulowanie coraz bardziej złożonych reakcji adaptacyjnych.

Zajęcia odbywają się w specjalnie przystosowanym pomieszczeniu, wyposażonym w profesjonalny sprzęt terapeutyczny. Wśród wykorzystywanych pomocy znajdują się m.in.: podwieszane platformy, huśtawki, hamaki, deskorolki, trampoliny, tunele, piłki gimnastyczne, urządzenia do ćwiczeń równoważnych, a także materiały o różnych fakturach do stymulacji dotykowej oraz elementy do stymulacji wzrokowej, węchowej i smakowej.